HUJAN MENGINGATKAN AKU TENTANG SATU RINDU..
AKU SANGAT MERINDUI SESORANG..
SIANGKU BERKATA LUPAKAN SAJA DIA..
MALAMKU AKU MENANGIS TANPA SEBAB..
SANGAT-SANGAT RINDU....
BILA AKU SENDIRI DUNIA INI SEPERTI HANYA ADA AKU..
HANYA AKU MERASA SAKITNYA MERINDU..
DERITAKU..DIA TIDAK MAHU TAHU LAGI..
DIA LUPA SIAPA AKU..
DIA HILANGKAN KENANGAN SEMUA TENTANG AKU...
DIA DIALAH DIRINYA..
SIAPA AKU UNTUK MENGHALANG..
APA YANG AKU MAHU...
AKU MAHU DIRIKU BAHAGIA TANPA BAYANG-BAYANGNYA LAGI..
NAMUN TIDAK TERDAYA AKU UNTUK MENIPU DIRI SENDIRI BERKATA TIDAK..
RASA CINTA TIDAK PERNAH BERPURA-PURA..
APALAGI BERLAKON..
RASA CINTA ADALAH PERASAAN PALING INDAH CIPTAAN TUHAN..
RASA CINTA ADALAH ANUGERAH..
HARUS DIHARGAI..
BUKAN DICACI ATAU DIHINA..
JIKA KELMARIN DIA BERKATA TIDAK..
ATAU SELAMANYA TIDAK,TIADA LAGI...
AKU JUGA MAHU BERKATA..
SEMEMANGNYA SUDAH SAATNYA AKU BERUBAH
DAN TINGGALKAN KENANGAN ITU..
BERSAMADILAH CERITA PERASAAN RASA CINTAKU PADAMU..
AKU TERIMA KENYATAAN..
PAHIT ITU AKAN HILANG JUGA..
CUMA AKU MINTA JANGAN JAUHI AKU..
AKU MAHU BERSAHABAT DENGANMU..
Khamis, 18 Mac 2010
Selasa, 16 Mac 2010
pahit untuk aku melupakan..namun lebih baik begitu
aku sedih..
aku sangat kecewa..
aku mencintai hanya aku..
aku sangat cintai dia selepas aku sedar hatiku merindui dia..
namun semuanya sia-sia..
aku tidak akan dapat miliki perasaan bercinta,dicintai..
entah kenapa aku terpaksa harus lepaskan perasaan sangat sayang dan mencintai ini..
aku harus melupakan perasaan yang aku rasai ini..
aku terpaksa..aku tidak mahu melupakan..
bodohkah aku?
aku sangkakan dia juga merindui aku walau sedikitpun aku cukup rasa dihargai..
manis ku sangkakan bila berjumpa lagi kini rasanya pahit..
pahit untuk aku melupakan..
namun lebih baik begitu..
kau sudah terlalu jauh melupakan aku..
tidak lagi kau mengganggap aku teman lama..
aku tidak tahu kenapa begitu kau cepat aku hilang dari ingatanmu..
aku terima kenyataan..
kita masing-masing ada haluan sendiri..
ada hala hidup..
aku sangat kecewa..
aku mencintai hanya aku..
aku sangat cintai dia selepas aku sedar hatiku merindui dia..
namun semuanya sia-sia..
aku tidak akan dapat miliki perasaan bercinta,dicintai..
entah kenapa aku terpaksa harus lepaskan perasaan sangat sayang dan mencintai ini..
aku harus melupakan perasaan yang aku rasai ini..
aku terpaksa..aku tidak mahu melupakan..
bodohkah aku?
aku sangkakan dia juga merindui aku walau sedikitpun aku cukup rasa dihargai..
manis ku sangkakan bila berjumpa lagi kini rasanya pahit..
pahit untuk aku melupakan..
namun lebih baik begitu..
kau sudah terlalu jauh melupakan aku..
tidak lagi kau mengganggap aku teman lama..
aku tidak tahu kenapa begitu kau cepat aku hilang dari ingatanmu..
aku terima kenyataan..
kita masing-masing ada haluan sendiri..
ada hala hidup..
tidak lagi seperti dulu
entah apa silapku
aku masih mahu bertemu kamu..
sudah kian lama kita tidak berjumpa
kita dipertemukan lagi..
pada mulanya aku sangat gembira atas pertemuan kali ini..
namun hatiku hampa
tiada tindakbalas darimu..
banyak persoalan bermain dalam diriku..
kau tidak mahukah lagi aku hadir dalam hidupmu..
pertanyaanku tiada jawapan
aku bingung sendiri
ataukah aku yang beriya
entahlah..
aku masih mahu bertemu kamu..
sudah kian lama kita tidak berjumpa
kita dipertemukan lagi..
pada mulanya aku sangat gembira atas pertemuan kali ini..
namun hatiku hampa
tiada tindakbalas darimu..
banyak persoalan bermain dalam diriku..
kau tidak mahukah lagi aku hadir dalam hidupmu..
pertanyaanku tiada jawapan
aku bingung sendiri
ataukah aku yang beriya
entahlah..
Langgan:
Catatan (Atom)